„Ciągle tęsknić, czekać, żywić nadzieję, oczekiwać- oto istotna część życia duchowego”. W pisarstwie Henriego J. m. Nouwena tematyka rozwoju życia duchowego zajmowała jedno z naczelnych miejsc. W większości książek oraz w wielu artykułach wciąż powraca myśl, że powołaniem człowieka jest nieustanna troska o wszechstronny rozwój: intelektualny, moralno-etyczny, i religijny.
Konieczność rozwoju i nieustannego przekraczania siebie dotyczy każdego człowieka i trwa do końca życia, ponieważ swoją postawę znajduje w samej kondycji ludzkiej, która jest wspólna wszystkim, niezależnie od wyznania, zawodu czy wieku.
