Bo w kłosach pszenicznych, srebenym łanie żyta,
Sens mego istenienia, radość ma rozkwita.
Wraz ze zżętym chlebem, snopem powiązanym.
Wiąże swoje życie i wciąż idę za nim. ...
Bo w kłosach pszenicznych, srebenym łanie żyta,
Sens mego istenienia, radość ma rozkwita.
Wraz ze zżętym chlebem, snopem powiązanym.
Wiąże swoje życie i wciąż idę za nim. ...