Ludwig Wittgenstein (1889-1951), austriacki filozof analityczny znany głównie z dwóch dzieł: wczesnego ,,Tractatus logico-philosophicus" (1921, jedyna jego książka wydana za życia) i późnych ,,Dociekań filozoficznych" (1953), w ostatnich miesiącach przed śmiercią wiele pisał i część prac pozostawił niedokończonych. Do tego okresu należą: tom ,,O pewności" (Wydawnictwo Aletheia, Warszawa 2014) i niniejsze uwagi o barwach spisywane prawdopodobnie w latach 1950-1951. Wittgenstein w typowej dla siebie formie krótkich notatek i w nawiązaniu do ,,Farbenlehre" Goethego rozważa po trosze fenomenologicznie szczególne zjawisko barw i ukazuje ich zaskakującą dla nas, biegłych w komputerowych formatach RGB i CMYK, problematyczność.
Nic tu nie jest jasne ani oczywiste: jak rozpoznajemy barwy, co oznaczają ich własności$520 Dlaczego na przykład biel nie jest przezroczysta, a czerwień uznajemy za ciemniejszą od żółci, choć nie jest ona od niej ,,czarniejsza"$521 Dlaczego bywa biały żar, ale nie szary lub brązowy$522 Te ciekawostki są pretekstem do podstawowej dla późnego Wittgensteina kwestii gier językowych jako naszego podejścia do świata. Jak gramy w barwy$523 Jak je rozpoznajemy - czy ucząc się pewnego języka$524 W tych rozważaniach nie chodzi o psychologię postrzegania, lecz o logikę języka barw - dobre ćwiczenie umysłowe także dla tych, którzy barwy chłoną wyłącznie zmysłami.
