Jagoda Worytko porzuca Warszawę. Przed dotychczasowym życiem z jego kłopotami zamierza się ukryć w Borach Tucholskich. Może tu, w głębi lasu, zazna spokoju i odpoczynku$113 Cóż, jeśli Jagoda naprawdę pragnie uciec od problemów, mogła wybrać lepiej. Zabita dechami wioska w dziczy nie wita jej ciepło. Nie zapewnia jej też wytchnienia ani odrodzenia.
Ani tym bardziej bezpieczeństwa. Coś jest tu bowiem bardzo, bardzo nie tak. O tym, że Smolniki to nie bajkowy koniec świata, a raczej miejsce pełne ponurych tajemnic, Jagoda przekonuje się szybko. I boleśnie $114 gdy opiera się o barierkę, która okazuje się przegnita lub. . . podpiłowana, i wpada do jeziora.
Potem jest tylko dziwniej. Czy w wiejskiej świetlicy Jagoda naprawdę widzi trupa$115 Czy jej starsza sąsiadka Lipska jest jedynie nieszkodliwą starszą panią$116 A może, jak opowiadają miejscowi, to groźna wiedźma$117 Worytko czuje, że popada w paranoję.
