W cieniu zakwitających dziewcząt

"W cieniu zakwitających dziewcząt"Są książki, które trzeba przeczytać. Które bez wątpienia należą do kanonu i są nieśmiertelną klasyką światowej literatury. Takim bezsprzecznym arcydziełem jest "W cieniu zakwitających dziewcząt" Marcela Prousta. Książka jest drugim tomem dzieła życia Prousta, czyli "W poszukiwaniu straconego czasu". Cykl uważany jest za autobiograficzny i wiernie oddaje realia epoki oraz specyfikę francuskiego mieszczaństwa w okresie belle epoque.

Bohater wchodzi w wiek, kiedy ważne stają się dziewczęta. Obserwujemy jego oczami świat salonów i parków Paryża, urok nadmorskich kurortów. Dotychczasowa fascynacja narratora zdaje się go lekceważyć, ale na horyzoncie pojawia się jej potencjalna następczyni, piękna Albertyna. Co wyniknie z tej znajomości?Powieść Prousta nie jest jednak jednowymiarowa. Niezwykły jest wysmakowany język, doskonale oddany w tłumaczeniu.

Jedną z jego najbardziej charakterystycznych cech jest malarskość. Autor nie tylko ukazuje świat powieści w barwnych, zmysłowych kadrach, ale i odwołuje się do twórczości konkretnych artystów. Motywacje bohaterów i to, co im w duszy gra, przedstawione zostały po mistrzowsku, zahaczając o psychologiczną introspekcję. Konstrukcja powieści jest nowatorska - po pierwsze, jest dwudzielna (czas utracony - czas odzyskany). Po drugie, na dwudzielność nachodzi życie bohatera:

dzieciństwo, dorosłość, starość. Obecne są także układy siódemkowe (7 tomów, 7 pokoi). O czym jest książka "W cieniu zakwitających dziewcząt"?Książka opowiada o dojrzewaniu bohatera w realiach francuskiego mieszczaństwa w okresie belle epoque oraz o jego fascynacji dziewczętami, szczególnie piękną Albertyną. Komu polecamy tę książkę?Tę książkę polecamy miłośnikom literatury francuskiej, oraz osobom zainteresowanym psychologiczną introspekcją i nowatorską konstrukcją powieści. Do jakiej kategorii zaliczana jest ta książka?Tę książkę zalicza się do literatury klasycznej, literatury francuskiej oraz do gatunku powieści psychologicznej.