Obszar Zachodni AK-DSZ-Wi N to historia wyjątkowej pod względem jakościowym struktury konspiracji poakowskiej, która na poziomie komendy starała się wypracować swój własny model funkcjonowania - różny od znacznie silniejszych Obszarów Centralnego i Południowego DSZ-Wi N. Opierał się on na elitarnych placówkach wywiadowczych - odpowiadających w ogólnym zarysie koncepcji gen. S. Tatara. Jak w soczewce, w historii tego obszaru uwidoczniły się wszystkie mankamenty funkcjonowania konspiracji antykomunistycznej - brak spójnej koncepcji, konflikty interesów, niezrozumienie sytuacji szeregowych członków AK ściganych przez komunistyczne służby specjalne.
