"Ja myślę, że najważniejsze to »składać słowa dla Polaków«, tak żeby cała piękność i nędza świata znalazła swój kształt w tej mowie. Człowiek musi spełniać się tu, gdzie go los umieścił, w tej płaczliwej jesieni, szarej zimie i krótkiej wiośnie, pod wierzbami i sosnami zamiast cyprysów i z czarnym chlebem zamiast brioszki. " Paweł Hertz do Jarosława Iwaszkiewicza, 1953 "Lubię Twoją filozofię rozsądku – i tak to pięknie umiesz uzasadnić. Ja mam swoją filozofie rozpaczy – a cała moja tragedia polega na tym, że finguję filozofię pogodzenia i ten rozdźwięk wewnętrzny jest całą przyczyną mej słabości. " Jarosław Iwaszkiewicz do Pawła Hertza, 1960 "Pomyśleć, że to już tyle lat ze sobą gadamy, na głos czy w listach, że może się czasem źle rozumiemy, ale w końcu jakoś to wychodzi.
Myślę, że wszystkie nieporozumienia co do Ciebie polegają w końcu na tym, że ludzie myślą, że Ty naprawdę pasjonujesz się wszystkimi tymi pracami, związkami, radami itd. A Tobie po prostu życie cieknie przez palce, ta rzeka życia, w której jest wszystko – głupstwa, mądrości, miłości, śmierci, przyjaźnie, wiersze czy muzyka. W końcu stos książek, których nikt nikt nie będzie mógł wyminąć. " Paweł Herz do Jarosława Iwaszkiewicza, 1960 "Bardzo lubię, jak piszesz do mnie listy, wydaje mi się przez chwilę, że czterdzieści lat spada z pleców – i szum wtedy, jak szum tysięcy skrzydeł!" Jarosław Iwaszkiewicz do Pawła Hertza, 1972 Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
