Dysertacja jest biografii arcybiskupa gnieźnieńskiego Henryka Kietlicza (1199-1219). Celem było zarówno odtworzenie działań metropolity, jak i pokazanie historii Kościoła polskiego w okresie reform w początku XIII wieku. Praca składa się z 5 rozdziałów. W rozdziale I zawarto analiz tendencji reformatorskich w Kościele powszechnym od XI do XIII wieku oraz nakreślono sytuację wyjściową Kościoła polskiego przed reformami Henryka Kietlicza. W rozdziale II przedstawiono pochodzenie rodu metropolity, okoliczności jego odbioru na arcybiskupa oraz pierwszy okres jego rządów (1199-1205).
Rozdział III opisuje działania Kietlicza od wybuchu tzw. pierwszego sporu kościelno-politycznego do Soboru Lateraskiego IV (1206-1215). W rozdziale IV zrekonstruowano polską krucjatę w Prusach i próbowano oceni udział arcybiskupa w genezie i przebiegu misji, a do momentu utraty tytułu legata pruskiego.
